پرتغالي ها از اوضاع آشفته ايران قبل از صفويه استفاده کرده و جزيره هرمز را در خليج فارس مرکز تجارت خود قرار داده و در امور شهر گامبرون1 (بندرعباس) دخالت مي کردند. شاه عباس حکمران فارس امام قلي خان را مامور تسخير آن حدود کرد. پرتغالي ها در مقابل يورش ايرانيان تاب مقاومت نياورده و خليج فارس را ترک کردند. از آن تاريخ بندر گامبرون به بندرعباس تغيير نام يافت. منتها پرتغالي ها بندر جاسک را که ارزنده ترين محل ماهي گيري در حدود اقيانوس هند بود به تصرف خود درآوردند. در سال 1662 بين کشتي هاي پرتغالي که جاسک را محاصره کرده بودند با چهار ناو انگليسي زد و خوردي روي داد که منجر به شکست پرتغالي ها شد. نيروهاي انگليسي براي تصرف بندر متوسل به حيله خاصي شدند چون پياده شدن نيروهاي انگليسي در ساحل خطراتي را در پي داشت و احتمال مي رفت سربازان انگليسي مورد حمله قرار گيرند و کشته بسياري بدهند لذا نيروهاي انگليسي تعدادي مرغ و خروس به درون خشکي فرستادند، نيروهاي پرتغالي از سنگرهاي خود بيرون آمدند تا مرغ ها را گرفته و غذاي لذيذي طبخ کنند. به محض اينکه سربازان پرتغالي سنگرهاي خود را ترک کردند مورد حمله پياده نظام انگليسي قرار گرفتند. تعدادي کشته و تعدادي اسير شدند. از اين پس جاسک مقر تجارت و پايگاه نظامي انگليسي ها شد تا زماني که ناصرالدين شاه از کمپاني هند شرقي خواست نيروهاي خود را بيرون ببرد زيرا روس ها تقاضاي مشابهي داشتند.
باقی با خودتون
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر